Kamienie ozdobne, astrologiczne, sztuczne ogrodowe i dekoracyjne

postheadericon Sztuka szlifowania diamentów przyszła do Europy ze Wschodu

Fatum ukryło znów klejnot na cztery stulecia przed oczami ludzi. W 1950 roku pojawił się u nowojorskiego jubilera Henry’ego Winstona maharadża hinduski i przyniósł do sprzedaży ów niezwykły diament, opiewany przez średniowiecznych trubadurów i poetów Odrodzenia. Dziś ów symbol miłosnego temperamentu damy Alienor oraz wiecznej młodości pięknej Diany znajduje się w posiadaniu prywatnym. Czy przyniesie komuś szczęście w amorach?

Read the rest of this entry »

postheadericon Szacunek dla szafiru

Były tu zresztą dwie szkoły magów, z których jedna twierdziła, że szafir przy dotknięciu nieboszczyka traci całą swą moc, i to na zawsze, oraz druga, uważająca szafir za wyjątkowo dobry czarodziejski preparat do ożywiania martwych ludzi. Zanim powstała obszerna „literatura grozy” w okresie romantyzmu, już wcześniej wiadomo było, że „mistrzowie nauk hermetycznych” rozmawiali z mumiami egipskimi, ożywiali też dawno zmarłych, by dowiedzie się od nich miejsc gdzie zakopano dokumenty łub skarby. Wywoływano też namiętnie duchy, co prawda, gdy niedokształcony amator wziął się do tego procederu, to niekiedy nie mógł się pozbyć owych przywołanych z zaświatów gości. Stawali się oni jego domownikami, wtrącając się w ziemskie sprawy.

Read the rest of this entry »

postheadericon Zachwycanie się rubinami

Świat muzułmański także zachwycał się rubinem. Zdobiono nim ubiór i uprząż, a także broń. Wytwarzano zeń przedmioty kultu. Był ów kamień symbolem życia i ruchu, energii, walki i namiętności.

Read the rest of this entry »

postheadericon Spinel Marty Katarzyny I

26 maja 1724 roku Piotr doprowadził do koronacji już nie Marty Skowrońskiej, lecz Katarzyny Aleksiejewny. Oczywiście, wcześniej Katarzyna znowu zmieniła wyznanie, tym razem na prawosławne. Na kilka lat przed koronacją Katarzyny pierworodny syn cara Piotra I z jego pierwszego małżeństwa – carewicz Aleksy – zmarł w celi więziennej. 28 stycznia 1725 roku zmarł car Piotr, a na tron wstąpiła ex-żołnierska branka z Inflant Katarzyna I. Panowała krótko, bo 2 lata, ale zdążyła wymusić dar w postaci 415-karatowego spinela na jednym ze swych poddanych, który został skazany na syberyjskie zesłanie.

Read the rest of this entry »

postheadericon Specjaliśći od szlifowania diamentów

Krzyżowcy, którzy zrazu zadowalali się lupami zdobywanymi na niewiernych, czyli wyznawcach islamu, zaczęli niebawem także rabować i chrześcijan, a zdobycie i rabunek Bizancjum podczas wyprawy świadczyłby raczej o złowrogiej sile bezcennych kamieni. Wśród krwawo zdobytej wówczas biżuterii najjaśniejszym blaskiem świeciły diamenty. W Europie nie znano wówczas tajemnicy ich szlifowania, dlatego też chętnie wierzono w ich niezwykli) moc i właściwości. Przywiezione z dalekich wypraw diamenty stały się ulubioną ozdobą szlachty i duchowieństwa.

Read the rest of this entry »

postheadericon Roger Bacon

Inny słynny człowiek głębokiego średniowiecza Albertus Magnus – dominikanin wierzył w możliwość transmutacji. Osobiście uważał, iż najłatwiej robi się złoto ze srebra, bo wystarczy jedynie zamienić barwę i ciężar. Podobno umiał też czynić cuda – w roku 125 przyjmował więc cesarza wraz z całym dworem w pięknym ogrodzie pełnym drzew, pokrytych mimo zimy kwiatami i owocami. Poczem ów ogród znikł bez śladu.

Read the rest of this entry »

postheadericon Rodzaje magii

Rozróżniano magię wyższą 1 niższą, białą i czarną według tego. jakie przywoływano siły do przeprowadzenia zamiaru: niebiańskie czy ziemskie, dobre czy piekielne duchy. Czarną magię surowo karano, uznając ją za pospolite czary i konszachty z diabłem. Oskarżonych o jej stosowanie torturowano i skazywano na stos czy inny bardzo wymyślny rodzaj śmierci.

Read the rest of this entry »

postheadericon Prawda o Czapce Monomacha cz. II

Rusi i Tatarów, jako że Tatarzy – nawet już po upadku Złotej Ordy – nie chcieli dać za wygraną. Od krwi męczenników prawosławia – bo i taka legenda towarzyszyła tym zmaganiom świętej wojny – nabierały głębszego czerwonego odcienia purpurowe kamienie na Czapce Mono- macha, traktowanej ponadto jako symbol religijny Moskwy – „trzeciego Rzymu”.

Read the rest of this entry »

postheadericon Prace nad wytwarzaniem kamieni sztucznych

We współczesnym świecie produkcja wszystkich sztucznych minerałów przekracza już 50 tysięcy ton. A historia wszystkich kamieni syntetycznych zaczęła się już przeszło sto lat temu. Prace nad wytwarzaniem kamieni sztucznych rozpoczęli mineralodzy i chemicy. W końcu XIX wieku w Europie prace nad sztucznymi minerałami rozwijały się w Paryżu, Dorpacie, Wiedniu i … Warszawie. Bo wiele doświadczeń wnieśli do procesów tworzenia się skał i minerałów polscy mineralodzy. Józef Morozewicz – słynny polski mineralog uważał, że najlepszą drogą poznawania świata minerałów jest właśnie ich synteza. W jednej ze swych prac, wydanej w 1892 roku tak pisał: „Obserwacja i analiza ciał nie wyjaśniają ich powstania, czyli genezy. Zadanie to wypełnia synteza, która na podstawie obserwacji i danych analitycznych odtwarza sztucznie ciała naturalne, naśladując mistrzynię twórczości – przyrodę”. W tym też roku Morozewicz rozpoczął prace eksperymentalne na wielką skalę w hucie szkła na Targówku. W piecu hutniczym topił olbrzymie bryły bazaltu i innych skał, a otrzymane stopy glino- krzemianowe powoli oziębiał przez wiele dni, a nawet tygodni. Uzyskiwał w swych doświadczeniach masy złożone z dużych, widocznych nawet gołym okiem kryształów. Na ówczesne czasy były to rewelacyjne wyniki, gdyż do tej pory, wszystkie prace związane z otrzymywaniem sztucznych minerałów i skał prowadzono w małych piecach laboratoryjnych. Toteż prace Morozewicza były pierwszymi eksperymentami na tak wielką skalę w dziejach światowej mineralogii. Dzięki tym pracom, a następnie badaniom innych polskich mineralogów – Stanisława Thugutta i Zygmunta Weyberga, Warszawa, mimo że pod zaborem, stanowiła poważny ośrodek badań nad syntezami minerałów i skał. Stanisław Thugutt założył najpierw prywatną pracownię mineralogiczną, zaopatrzoną w odpowiednie piece i autoklawy konieczne do syntez. W roku 1907 ofiarował ją Towarzystwu Naukowemu Warszawskiemu. Niestety pracownia ta uległa zniszczeniu w okresie II wojny światowej.

Read the rest of this entry »

postheadericon Porte-malheur

Porte-malheur – przeciwstawienie maskoty, przedmiot przynoszący nieszczęście, klejnot ten świecił ongiś w koronie Lucypera, a wypadł z niej przy strąceniu wspaniałego anioła na ziemię. Dama Esclaromonda, strażniczka Graala, wrzuciła cenną relikwię w rozpadlinę skały, którą rozłupała swym dziobem biała gołębica, przybyła z nieba. Góra się zamknęła i w ten sposób uratowano czarę opalową. Zastępy diabelskie z wściekłością spaliły katarskich obrońców zamku.

Read the rest of this entry »